Historia Biblioteka Instytutu Historycznego formalnie utworzona została wraz z Instytutem w 1930 r. Jej początki sięgają jednak r. 1915, kiedy to 15 listopada inaugurowano odrodzony polski Uniwersytet Warszawski i otwarto w nim (w znacznej mierze za sprawą Marcelego Handelsmana, późniejszego pierwszego dyrektora IH), Seminarium Historyczne. Prowadziło ono studia w ramach pięciu kierunków (od r. 1919 katedr). W 1916 r. ich wspólny księgozbiór uformowany głównie z dwóch dawnych kolekcji rosyjskich (bogatych w zachodnioeuropejskie wydawnictwa źródłowe): zbioru Wyższych Kursów Żeńskich i Seminarium Historyczno-Filozoficznego Cesarskiego Uniwersytetu, a także z dubletów Biblioteki Uniwersyteckiej oraz dubletów ofiarowanych przez Towarzystwo Naukowe Warszawskie liczył 929 woluminów.