W pierwszym swoim sezonie poprowadził m.in. „Mesjasza” G.F. Haendla, w 1961 r. – symfonię G-dur J. Haydna i III symfonię c-moll C. Saint-Saënsa. W maju 1963 r. na uroczystym koncercie inaugurującym I Bydgoski Festiwal Muzyki Polskiej orkiestra pod jego dyrekcją wykonała m.in. symfonię h-moll I.J. Paderewskiego. Był doceniany zarówno przez artystów (Witold Małcużyński), jak i krytyków muzycznych. W latach 60. był jedną ze znakomitszych postaci ówczesnego środowiska artystycznego w Bydgoszczy. We wszystkich wywiadach i publicznych wystąpieniach podkreślał, że najbliższą jest mu muzyka polska. Dlatego też z wyjątkową pieczołowitością podszedł do wieńczącego obchody 50. rocznicy odzyskania niepodległości (1968) Koncertu Muzyki Polskiej. Poza polską najbliższa mu była muzyka francuska.

Zapraszał także do Filharmonii Pomorskiej wielu znakomitych śpiewaków (m.in. Irena Oliver i Louise Parker z USA, Andrzej Bachleda, Krystyna Szostek-Radkowa, Krystyna Szczepańska, Kazimierz Pustelak). W sezonie 1965/66 objął muzyczne kierownictwo „Toski” G. Pucciniego, realizowanej przez bydgoską operę. W ostatnim swoim sezonie w Bydgoszczy (1971/72) przedstawił m.in. „Magnificat” J.S. Bacha i „Stworzenie świata” J. Haydna. W 1972 r.