Opracował także sposoby analizowania bezpieczeństwa na płaszczyźnie: regionalnej państwowej indywidualnej
Oraz w pięciu sektorach: politycznym militarnym ekonomicznym społeczno-kulturowym środowiskowym
Główna publikacja Najważniejszą publikacją w historii grupy była pozycja“ Security: A New Framework for Analysis” autorstwa Buzana, Waevera i de Wilde’a wydana w roku 1997 która to przedstawia całokształt poglądów na bezpieczeństwo szkoły kopenhaskiej. Całość oparta jest na dwóch głównych koncepcjach: bezpieczeństwa pięciosektorowego autorstwa Barry’ego Buzana, gdzie czynnik ekonomiczny warunkowany jest głównie globalnie, a militarny, polityczny i społeczny regionalnie; teorii sekurytyzacji Ole Waevera – teoria ta zakłada zastosowanie nadzwyczajnych środków w imię bezpieczeństwa, musi jednak być aktor który stwierdza stan faktycznego zagrożenia, obiekt odniesienia który docelowo jest zagrożony oraz akt mowy (“speech act”) który przekona w odpowiedni sposób do tego, że istnieje niebezpieczeństwo.
Krytyka Główna krytyka kopenhaskiej szkoły jest autorstwa Irlandczyka Billa McSweeneya, w dziele “Security, Identity and Interests: A Sociology of International Relations” z 1996 roku.