Od lat 30. XIX wieku poświęcił się życiu towarzyskiemu i artystycznemu. Podejmował próby zbratania się z polskimi elitami ziemiańskimi co jednak w realiach po powstaniu listopadowym całkowicie mu się nie udało. Odegrał natomiast ważną rolę w krzewieniu kultury wysokiej wśród elit rosyjskiego społeczeństwa w czasach panowania cesarza Mikołaja I Romanowa. Udzielał się jako aktor w teatrach amatorskich. Obdarzony głosem basowym występował jako śpiewak na licznych koncertach muzyki operowej. Był również pisarzem i poetą, autorem wielu epigramatów i improwizacji, które tworzył w językach: francuskim, polskim i rosyjskim. Przyjaźnił się z pisarzami Adamem Mickiewiczem i Aleksandrem Puszkinem. Wpłynął na karierę kompozytora Michaiła Glinki. Był odpowiedzialny za promocję jego twórczości i wprowadzenie jej na salony Europy.
Po śmierci ojca w 1848 roku odziedziczył liczne dobra ziemskie, które uczyniły go jednym z najbogatszych ziemian w Imperium Rosyjskim.
Z małżeństwa z Marią Ewą z Jezierskich doczekał się kilkorga dzieci.