Został zdemobilizowany w grudniu 1920 roku.
Praca zawodowa i polityczna Powrócił do pracy na roli, został komendantem OSP w Retkini, zastępcą przewodniczącego gminnego komitetu WFPW (Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego) i prezesem komitetu budowy „Domu Ludowego” w Retkini.
Był członkiem rady gminnej gminy Brus, członkiem dozoru szkolnego, skarbnikiem i prezesem łódzkiej Rady Okręgowej Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych„Łódź w Ilustracji”, 18 VII 1937, nr 29, s. 5 (w gronie zaproszonych gości spotkania z okazji 20-lecia Tow. Organizacji i Kółek Rolniczych w Łodzi)., a poprzez tę ostatnią funkcję również członkiem władz centralnych tego Towarzystwa. Ponadto był członkiem wydziału powiatowego, rady wojewódzkiej oraz zarządu łódzkiej Izby Rolniczej.
Politycznie był związany z BBWR.
W 1930 roku został wybrany posłem na Sejm III kadencji (1930–1935) z listy nr 1 (BBWR) w okręgu wyborczym nr 14 (Łódź). W kadencji tej pracował w komisji reform rolnych.
W 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) z województwa łódzkiego. Pracował w komisjach: gospodarczej, rolnej i skarbowej, w której był sekretarzem.