1924 rok upłynął pod znakiem afery związanej z listem Zinowiewa, z którego wynikało, że partia komunistyczna w Wielkiej Brytanii prowadziła działalność wywrotową wewnątrz krajowych sił zbrojnych, list okazał się sfałszowany, a afera była najprawdopodobniej dziełem SIS (MI6) lub rosyjskich białych. Partia uczestniczyła w strajku generalnym w 1926, w jego wyniku wiele osób związanych z komitetem centralnym CPGB trafiło do więzień. Dwunastu działaczy zostało oskarżonych o „obrazoburczy spisek”. Pięciu trafiło do więzienia na rok, a pozostali na sześć miesięcy. Rezultatem strajku był znaczny wzrost członków partii na terenach górniczych na przełomie lat 1926 i 1927. CPGB starała się rozwijać rewolucyjne związki zawodowe, mające rywalizować z Kongresem Związków Zawodowych. Spotkało to się jednak z brakiem sukcesu, choć niewielka garstka "czerwonych" związków powstała, wśród nich górnicze związki w Szkocji i we wschodnim Londynie. Jednym z „aktywnych” komunistycznych związkowców był Arthur Horner, przywódca walijskich górników.