W maju 1909 przebywał w Krakowie, gdzie ukończył szkołę bojową. W sierpniu 1909 wziął udział w XI (II) Zjeździe PPS – Frakcji Rewolucyjnej w Wiedniu. Od 1910 do 1911 jako instruktor bojowy i kierownik pracy PPS w Płocku, brał udział w akcjach bojowych w okręgu Płockim m.in. 10 lipca 1910 uczestniczył w akcji na furgon pocztowy pod Zbójnem pod dowództwem Edwarda Gibalskiego "Franka", oraz 24 lutego 1911 w akcji ekspropriacyjnej pieniędzy monopolowych w Płocku. Uczestniczył też w ostatniej akcji bojowej OB na furgon pocztowy pod Turkiem w kwietniu 1911. W 1911 wyjechał do Galicji.

Wstąpił do Związku Walki Czynnej i ponownie powrócił do zaboru rosyjskiego. W 1912 został aresztowany i uwięziony w Kielcach. W 1914 został uwolniony z więzienia kieleckiego przez żołnierzy Legionów Polskich.

Po uwolnieniu walczył w I Brygadzie Legionów Polskich, początkowo w oddziale wywiadowczym, następnie oddziale konnym Beliny dochodząc do stopnia sierżanta. Po kryzysie przysięgowym w 1917 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.

W 1920 zgłosił się do wojskowej służby pomocniczej. Zmarł w 1925. W 1930 pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami.