W związku z tym 17 września 1956 złożył wieczyste śluby mnisze w Ławrze Poczajowskiej, zaś 21 września otrzymał godność archimandryty.
27 września 1956 w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Odessie miała miejsce jego chirotonia na biskupa drohobyckiego i samborskiego, w której jako konsekratorzy wzięli udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I, arcybiskupi chersoński i odeski Borys, stanisławowski i kołomyjski Antoni, lwowski i tarnopolski Palladiusz, kiszyniowski i mołdawski Nektariusz oraz biskup noworosyjski Sergiusz. W 1959 przeniesiony na katedrę czerniowiecką i bukowińską. Rok później objął zarząd eparchii lwowskiej i tarnopolskiej, pozostając do 1961 ordynariuszem eparchii czerniowieckiej. W październiku 1964 ponownie mianowany biskupem czerniowieckim, jedenaście dni po nominacji odszedł w stan spoczynku na własną prośbę, motywując ją chorobą. W lutym 1965 został mianowany arcybiskupem mukaczewskim i zarządzał eparchią przez dwanaście lat. Zmarł w 1984, pozostając w stanie spoczynku i został pochowany na cmentarzu w Mukaczewie.
Bibliografia Biogram w bazie danych o prawosławiu rosyjskim