W wyborach w 1918 partia zdobyła dwa mandaty w parlamencie a Wijnkoop przejął kierownictwo w partii. W tym samym roku SDP dołączyła do Międzynarodówki Komunistycznej grupującej partie sympatyzujące z leninizmem.
Historia ugrupowania Po wstąpieniu do Międzynarodówki Komunistycznej, partia zmieniła nazwę na 'Holenderska Partia Komunistyczna (CPH). W 1920 czołowi komuniści - Gorter i Pannekoek - opuścili partię i opowiedzieli się za komunizmem rad. W wyborach w 1922 CPH zachowała dwa mandaty. Jednym z kandydatów partii z wyborów tym roku był Indonezyjczyk Tan Malaka który tym samym stał się pierwszym w historii kraju kandydatem pochodzącym z kolonii. Ze względu na wiele schizm i wykluczania z partii działaczy, KPH do czasu II wojny światowej straciła wielu członków i nie cieszyła się dużym poparciem społecznym. W 1929 KPH startowało w wyborach z dwóch różnych list udział a więc uzyskała dwa miejsca w parlamencie. Pod naciskiem Kominternu udało się uzyskać kompromis i zgodę w partii. W 1935 zmieniono nazwę na Komunistyczna Partia Holandii. Podczas wyborów parlamentarnych w 1933 partia zdobyła cztery miejsca w parlamencie. W 1937 zostały one jednak utracone.