Później został przeniesiony do 41 pułku piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1263. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 26 lutego 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. 3 maja następnego roku awansował do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 204. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1931 został przeniesiony z KOP do 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach. W 1934 został przeniesiony do II batalionu 11 pp detaszowanego w Szczakowej. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 7. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pełnił wówczas służbę na stanowisku komendanta 111 Obwodu Przysposobienia Wojskowego (w Zawierciu przy 11 pp) i jednocześnie dowódcy Zawierciańskiego Batalionu Obrony Narodowej.
W sierpniu 1939 roku został sformowany 201 pułk piechoty, którego dowódcą został podpułkownik Władysław Adamczyk. Jako pierwszy batalion pułku został wcielony do jednostki batalion ON „Zawiercie”.