Metropolita kijowski Nielegalne odtworzenie hierarchii prawosławnej w Rzeczypospolitej W 1620 patriarcha jerozolimski Teofan III wracał z Moskwy, gdzie przewodniczył intronizacji patriarchy Filareta. 13 sierpnia 1620 skierował list do prawosławnych mieszkańców Rzeczypospolitej z apelem o wybór metropolity kijowskiego i biskupów na wakujące katedry. W końcu tego samego miesiąca w Monasterze Kijowsko-Pieczerskim odbył się zjazd duchowieństwa i świeckich, który dokonał tegoż wyboru. W październiku 1620, pod eskortą kozaków, Teofan III udzielił chirotonii biskupiej Hiobowi (Boreckiemu), który został metropolitą kijowskim. Po nim godność biskupa przemyskiego otrzymał Izajasz Kopiński, dotychczasowy przełożony Monasteru Międzygórskiego. W 1620 i 1621 Teofan III wyświęcił jeszcze pięciu dalszych biskupów prawosławnych, którzy mieli działać na terytorium Rzeczypospolitej. Chirotonia Hioba (Boreckiego) odbyła się w brackiej cerkwi w kijowskiej dzielnicy Padół, w ścisłej tajemnicy.
Procedura reorganizacji hierarchii została przeprowadzona z pogwałceniem kanonów cerkiewnych. Przewidują one bowiem wybór biskupów w pierwszej kolejności, a następnie wytypowanie przez nich zwierzchnika, w tym przypadku metropolity kijowskiego.