Projekt techniczny sporządziły Zakłady Kołomieńskie w Kołomnie, które następnie zbudowały w latach 1908-1909 20 parowozów, oznaczonych jako fabryczny typ 107. Na kolei zostały one oznaczone numerami АП501 do АП520. Po wprowadzeniu jednolitego systemu oznaczeń lokomotyw rosyjskich w 1912 roku, zmieniono oznaczenie serii na Ѵ (Iżyca), z zachowaniem ich numerów.
W 1914 roku Zakłady Kołomieńskie zbudowały dla Kolei Moskiewsko-Kazańskiej 16 parowozów drugiej, ulepszonej serii, oznaczonych jako typ 144 (nry Ѵ521 - Ѵ536), a kolejne 20 parowozów drugiej serii zbudowały Zakłady Briańskie w latach 1917-1918 (Ѵ537 - Ѵ556). Zwiększono w nich nieco powierzchnię ogrzewalną kotła i powierzchnię przegrzewacza oraz podniesiono ciśnienie pary z 12 do 13 atmosfer.
Pokrewną konstrukcyjnie, lecz silniejszą serią parowozów była seria Cz Zakładów Sormowskich z 1914 roku. Z uwagi na podobieństwo, w 1923 roku 25 lokomotyw tej serii przemianowano na serię ѴS (ros. Ѵс, "s" od producenta), z numerami 557-581.