Gleby czerwone są zazwyczaj kwaśne, ciężkie i mają niską bonitację. Humus jest niemalże w całości mineralizowany, stąd uprawa rolnicza wymaga intensywnego nawożenia. Najlepsze gleby ferralitowe mają 2-3% humusu. Gleby te podczas pory suchej tworzą twardą skorupę. Gleby czerwonobrunatne mają odczyn kwaśny, zbliżony do obojętnego, a lokalnie nawet lekko alkaliczny. Ich właściwości są zbliżone do czerwono-burych i burych. Gleby te nadają się pod uprawę roślin po odpowiednim nawożeniu i – w razie potrzeby – irygacji.
Hydrologia Burkina Faso leży na pograniczu Sahelu. Północna część kraju nie ma rzek stałych. W zachodniej części płynie Czarna Wolta, natomiast z centrum na południe Biała Wolta. W południowo-wschodniej znajdują się tereny bagienne.
Czynniki pozaprzyrodnicze Poziom rozwoju społeczno-ekonomicznego Burkina Faso jest krajem słabo rozwiniętym. Kraj ten w 2011 miał współczynniki uśredniony HDI na poziomie 0,215 i był 181 na świecie według tego współczynnika. Burkina Faso ma bardzo słaby system edukacji. Za czasów kolonialnych tereny Burkiny Faso nie były rozwijane.