Nowa powieść opowiada o tajemnej, wiarołomnej miłości do mężatki, w której mężczyzna jest sługą, aż do poniżenia, kobiety wyniosłej i kapryśnej. Poeta informuje, że temat i ideę przewodnią wywodzącą się z prowansalskiej poezji miłosnej trubadurów podała mu jego protektorka Maria, hrabina Szampanii. Chrétien nie ukończył tej sprzecznej z jego postawą ideową powieści, przekazał jej wykończenie innemu poecie. Wedle nowszej hipotezy poeta traktuje miłosne zaślepienie Lancelota z ironią, dając karykaturę miłości dwornej.
Treść Tematem utworu jest miłość Lancelota i królowej Ginewry, małżonki króla Artura. Królową porywa Meleagant, pan tajemniczego królestwa, najpewniej królestwa zmarłych. Lancelot rzuca się na ratunek królowej z takim oddaniem, że w pewnym momencie z braku rumaka bojowego ściga ją na podwodzie, co jest hańbą dla rycerza. Spotyka bowiem karła, który obiecuje wskazać mu miejsce pobytu królowej, jeśli wsiądzie na ciągniętą przez niego podwodę, służącą do przewożenia zbrodniarzy. Przez most wąski jak ostrze miecza trafia do tajemniczego królestwa i uwalnia królową. Przed wstąpieniem na hańbiący środek transportu zawahał się jednak i postąpił dwa kroki za karłem, to wahanie wypomina mu teraz królowa, widząc w nim skazę doskonałej miłości.