Od 1962 do 1971 roku pełnił funkcję kierownika Pracowni Mikrobiologii Leśnej IBL w Jeziorach, w latach 1971–1973 kierownika Zakładu Mikologii i Fitopatologii Leśnej IBL, następnie kierownika Pracowni Biologii Gleby Zakładu Gleboznawstwa i Nawożenia IBL, a od 1985 roku do przejścia na emeryturę trzy lata później kierownikiem Zakładu Gleboznawstwa i Nawożenia. W 1958 roku otrzymał tytuł docenta, w 1971 profesora nadzwyczajnego.
Był autorem bądź współautorem ponad 60 monografii i prac naukowych, członkiem Komitetu Nauk Leśnych oraz Komitetu Nauk Gleboznawstwa i Chemii Rolnej Polskiej Akademii Nauk, Rady Naukowej Instytutu Badawczego Leśnictwa, Instytutu Dendrologii PAN, rad naukowych parków narodowych: Białowieskiego i Wielkopolskiego, Rady Naukowo-Technicznej przy Dyrektorze Naczelnym Lasów Państwowych, członkiem Polskiego Towarzystwa Botanicznego, Polskiego Towarzystwa Leśnego oraz Polskiego Towarzystwa Fitopatologicznego. Został wyróżniony między innymi Nagrodą Naukową PAN im. Michała Oczapowskiego (1985), odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1980), Złotym Krzyżem Zasługi (1959) oraz Odznaką „Zasłużony dla Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego” (1978).