Franz Kafka (wym. niem. MAF: , ; ur. 3 lipca 1883 w Pradze, zm. 3 czerwca 1924 w Kierling) – niemieckojęzyczny pisarz pochodzenia żydowskiego, przez całe życie związany z Pragą. Prekursor egzystencjalizmu. Uważany za jednego z najważniejszych pisarzy XX wieku. W swoich powieściach stworzył model sytuacji zwanej sytuacją kafkowską i określanej w języku niemieckim za pomocą przymiotnika „kafkaesk”, którego istotą jest konflikt zniewolonej jednostki z anonimową, nadrzędną wobec niej instancją. Deformacja groteskowa, niejednoznaczne, paraboliczne obrazy oraz poczucie zagrożenia i niepewności składają się na panoramę literackiego świata Kafki.
Życiorys
Pochodzenie i rodzina thumb|Hermann Kafka – ojciec Kafki (1910) thumb|Julie Kafka – matka Kafki (1910) Kafka urodził się 3 lipca 1883 roku w Pradze należącej wówczas do monarchii austro-węgierskiej, a dokładniej do Królestwa Czech. Był synem Hermanna Kafki (1852–1931) i Julii Kafki, z domu Löwy (1856–1934). Pochodzący z prowincji ojciec prowadził sklep galanteryjny. Matka wywodziła się z bogatej rodziny osiadłej w Podiebradach. Kafka miał pięcioro rodzeństwa: dwóch braci, Georga i Heinricha, którzy zmarli niedługo po narodzinach, a także trzy siostry: Gabrielę znaną jako „Elli” (1889–1942), Walerię – „Valli” (1890–1942) i Ottilię – „Ottla” (1892–1943).