Powierzchnia zbiornika wynosiła 2,10 ha, maksymalna głębokość 11,0 m, a objętość zgromadzonej wody 157 900 m³. Wodę do zbiornika doprowadzało 5 kanałów zbiorczych o łącznej długości 8 km, głównie z ujęć na stokach sąsiednich gór: Tanádu (939 m n.p.m.) i Paradajsu (939 m n.p.m.). Zgromadzona woda napędzała różne urządzenia niedalekich zakładów górniczych: Andrzej, Maksymilian i Zygmunt.
Już w I połowie XIX w. zbiornik zaczęto wykorzystywać jako kąpielisko. Jednocześnie jednak aż do 1907 r. korzystały z niej pobliskie zakłady tytoniowe. Jeszcze przed I wojną światową wygrodzono na zbiorniku dwa drewniane baseny kąpielowe, obudowane z czterech stron również drewnianymi kabinami, służącymi za szatnie i przebieralnie. Obecnie zbiornik służy już wyłącznie celom rekreacyjnym.
Przypisy
Bibliografia Kelemen Albert i in.: Štiavnické vrchy. Turistický sprievodca ČSSR č. 16, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986. Štiavnické vrchy. Turistická mapa 1:50 000, wyd. VKÚ Harmanec 2006, wydanie 4, . O zbiorniku Klinger w j. słowackim.
Kategoria:Sztuczne zbiorniki wodne na Słowacji Kategoria:Kraj bańskobystrzycki