W 1919 wrócił z zesłania, walczył jako ochotnik w walkach o Lwów. W styczniu 1920 został prezesem Wydziału (zarządu) Towarzystwa Bratniej Pomocy Słuchaczów Politechniki we Lwowie. Współorganizował Polską Organizację Wojskową na Górnym Śląsku, następnie był inspektorem POW. Uczestniczył w powstaniach śląskich. W ramach osadnictwa wojskowego otrzymał 20 ha ziemi w Jelnej. Pełnił funkcję prezesa Związku Osadników.
W 1928 wstąpił do BBWR wraz ze Zjednoczeniem Pracy Miast i Wsi i od tego samego roku do 1930 pełnił z okręgu Grodno mandat posła na Sejm II kadencji.
Pełnił funkcję wiceprezesa rady nadzorczej założonych w 1923 Zakładów Chemicznych „Kutno”. Zasiadał w radzie głównej Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu. Był prezesem Polskiego Związku Organizacji i Kółek Rolniczych, Państwowych Zakładów Przemysłowo-Zbożowych, Polskiego Związku Bekonowego (od 1934 Polski Związek Eksporterów Bekonu i Artykułów Zwierzęcych) od 18 stycznia 1933 oraz Polskiego Eksportu Spirytusu i Wódek. Był twórcą Towarzystwa Handlu Międzynarodowego „Dal” SA. W 1934 był przewodniczącym zespołu nadzorców sądowych nad koncernem hutniczym „Wspólnota Interesów”, a potem prezesem rady nadzorczej przedsiębiorstwa.