Istnieje jednak pewna ograniczona możliwość powstawania monopolów na wolnym rynku, takich jak monopol surowcowy, ograniczonego miejsca, czy geograficzny.
Krytyka matematycznego podejścia do teorii monopolu Mises zwraca uwagę na fakt, że monopolista nie wie, w jaki sposób zareagują konsumenci na zwiększenie się ceny, gdyż nie zna kształtu krzywej popytu. Dlatego też wszelkie równania stworzone przez ekonomistów matematycznych, przy założeniu o doskonałej informacji, są bezużyteczne i nie mają żadnego znaczenia w prawdziwym działaniu. Jedynym sposobem wyznaczenia optymalnej ceny monopolistycznej jest metoda prób i błędów, oparta na przewidywaniach popytu i informacjach z przeszłości; monopolista ma bowiem dostęp do wielkości popytu i podaży w poprzednich okresach (nie ma jednak dostępu do całych krzywych, tylko do poszczególnych punktów znajdujących się na nich).