W uczelni tej prowadził także klasę wiolonczeli i muzyki kameralnej; a od 1982 – funkcję kierownika Katedry Instrumentów Smyczkowych i Kameralistyki.

Zmarł nagle 10 stycznia 2003 w Gdańsku, pochowany 14 stycznia 2003 w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Srebrzysko (rejon V, kwatera TAR IV-1-506).

Działalność artystyczna i naukowa Jego praca artystyczna w charakterze muzyka rozpoczęła się w 1947 w Bydgoszczy, w Pomorskiej Orkiestrze Symfonicznej. W latach 1950–1954 grał również w Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia w Bydgoszczy, pod dyrekcją Arnolda Rezlera. Pełnił także funkcję koncertmistrza wiolonczeli w orkiestrach operowych i symfonicznych Poznania (1955) i Gdańska (1955–1961). Od 1954 współpracował z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy, a od 1964 był I koncertmistrzem Filharmonii Poznańskiej. Działalność koncertową prowadził nieprzerwanie od 1951 do 1983. Jako solista występował w zasadzie ze wszystkimi orkiestrami symfonicznymi w Polsce. Był współwykonawcą licznych koncertów kameralnych i recitali. Dokonał ok. 140 prawykonań muzyki kompozytorów polskich i zagranicznych. Był jurorem polskich i międzynarodowych konkursów wiolonczelowych oraz autorem licznych artykułów i prac, m.in.