Według źródeł sowieckich miała ona dokonać pogromu żydowskich mieszkańców Komarowa. Do końca działań wojennych na jesieni 1920 r. Brygada nie uczestniczyła już w walce, przebywając na tyłach. Jej liczebność wzrosła do ok. 1,7 tys. żołnierzy. Pod koniec września delegacja Kozaków terskich z Brygady udała się do przedstawiciela francuskiej misji wojskowej w celu uzyskania zgody na przyłączenie ich do 3 Samodzielnej Brygady Dońskiej esauła Aleksandra I. Salnikowa. Była to odpowiedź na jego działania zgromadzenia pod swoim dowództwem wszystkich samodzielnych kozackich oddziałów kozackich walczących po stronie polskiej. Naczelne Dowództwo WP nie zgodziło się na to. Podjęto natomiast decyzję, aby Brygadę esauła W. S. Jakowlewa podporządkować formowanej w rejonie Kalisza 3 Armii Rosyjskiej. Sam dowódca operacyjnie podporządkował ją Armii URL. Swoją jednostkę wojskową zaczął nazywać Wolną Dywizją Kozacką. Przedstawiciel gen. Piotra N. Wrangla w Polsce, gen. Piotr S. Marchow, niezadowolony z samowoli esauła W. S. Jakowlewa, mianował nowym dowódcą Brygady esauła Peczerskiego, który dowodził 1 Pułkiem Terskim. Zmiana ta nie została jednak wykonana ze względu na brak zgody Polaków. Po ogłoszeniu rozejmu polsko-bolszewickiego w poł.