Według Andrija Bolanowskiego, powstanie legionu miało na celu ochronę UDK oraz innych ukraińskich instytucji w Hrubieszowie przed "terrorem ze strony polskich bojówek". Jednak dokumenty Przedstawicielstwa Ukraińskiego Komitetu Centralnego (UCK) w Lublinie wskazują, że do maja 1942 roku na terenie dystryktu lubelskiego zginęło z rąk polskiego podziemia ośmiu Ukraińców, z czego w powiecie hrubieszowskim dwóch. Bardziej prawdopodobna jest teza, że powstanie ukraińskiej samoobrony w Hrubieszowie było odpowiedzią na nasilające się zagrożenie ze strony komunistycznej partyzantki.
Podleganie legionu Chełmski Legion Samoobrony (ChLS) nie podlegał bezpośrednio niemieckiemu dowództwu, w przeciwieństwie do innych formacji, takich jak (ULS). Według Andrija Bolanowskiego, chełmski legion miał relatywnie mniejsze powiązania z niemieckimi instancjami wojskowymi i nie posiadał niemieckiej kadry. Jego działalność była związana z ukraińskim życiem społeczno-politycznym. Dokument Przedstawicielstwa UCK w Lublinie z 25 listopada 1943 roku wskazuje, że niektóre elementy ChLS, określane jako „Samoochrona”, podlegały SD i niemieckim władzom cywilnym, takim jak starosta w Chełmie. Na poziomie gmin pododdziały samoobrony były organizowane przez ukraińskich burmistrzów w Hańsku i Sosnowicy.