Pracował w Państwowych Seminariach Nauczycielskich Męskich – w Koźminie Wielkopolskim (1926–1929) i Wolsztynie (1929–1934). W 1934 przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie uczył w szkołach średnich; od 1938 w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. J. Piłsudskiego. Wyjeżdżając z Bydgoszczy 1 września 1939 zostawił zbiór przeszło 80 obrazów, nie odnalezionych po wojnie.
Okupację spędził w Wieliczce podejmując pracę konserwatora w miejscowym kościele (odnowił 15 obrazów). Uczył reklamy w wielickiej szkole handlowej. Za tajne nauczanie został osadzony w więzieniu na Montelupich w Krakowie (1944). Zwolniony pracował w składzie soli przy dworcu kolejowym w Wieliczce do końca okupacji.
W 1945 wrócił do Bydgoszczy i do pracy w tym samym I Liceum na stanowisku nauczyciela rysunku i wychowania technicznego (1945–1966). Pracował społecznie pełniąc szereg funkcji w bydgoskim Związku Polskich Artystów Plastyków, w Towarzystwie Przyjaciół Sztuki oraz w Kujawsko-Pomorskim Towarzystwie Kulturalnym. Na emeryturę przeszedł formalnie w 1960. Zmarł w Bydgoszczy 12 lipca 1972. Został pochowany na cmentarzu Nowofarnym przy ulicy Artyleryjskiej. Od władz miasta otrzymał honorową odznakę „Bydgoszcz Zasłużonemu Obywatelowi”. Jego imieniem nazwano jedną z ulic osiedla Przylesie w Bydgoszczy-Fordonie.