Na fasadzie gmachu umieszczono rzeźby Leopolda Wasilkowskiego: kobiety ślącej promienie, symbolu Elektryczności, oraz chłopa i robotnika, symbolizujących odpowiednio Rolnictwo i Przemysł. Nagość rzeźby kobiety wzbudzała kontrowersje wśród niektórych mieszkańców.

Budynek nie ucierpiał w czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939. Został podpalony przez Niemców w 1944 roku po zakończeniu powstania warszawskiego. thumb|left|„Dom Pod Sedesami” pod koniec lat 40. XX w. W latach 1948–1950 wzniesiono na jego miejscu tzw. dom pod sedesami według projektu Bohdana Lacherta. Wypalony budynek Towarzystwa Ubezpieczeń „Rosja” rozebrano, pozostawiając jedynie parter i dwa piętra od strony Marszałkowskiej. Następnie dobudowano kilka nowych pięter, niższych od poprzednich, elewację budynku wygładzono, a ocalałe piętra przesłonięto ażurową konstrukcją z otworami, które przyczyniły się do nadania mu przez mieszkańców Warszawy nazwy „Dom Pod Sedesami”.