3 maja 1836 przyjął chirotonię biskupią z tytułem biskupa starickiego, wikariusza eparchii twerskiej. Jeszcze w tym samym roku został przeniesiony do eparchii pskowskiej jako jej wikariusz z tytułem biskupa ryskiego. W 1841 przeniesiony po raz kolejny, tym razem do eparchii woroneskiej i borysoglebskiej, jako jej wikariusz, biskup ostrogoski. W 1842 mianowany biskupem wołogodzkim. Po dwóch latach przeniesiony na katedrę kiszyniowską, od 1845 arcybiskup. Od 1858 do 1863 był arcybiskupem podolskim, następnie do 1867 kierował eparchią riazańską. W 1867, z powodów zdrowotnych, odszedł w stan spoczynku i zamieszkał w monasterze Przemienienia Pańskiego w Riazaniu. Po roku przeniesiony do monasteru Trójcy Świętej w Riazaniu. Zmarł w 1877 i został pochowany w klasztorze, w którym spędził ostatnie lata.
Bibliografia Biogram w bazie danych o prawosławiu rosyjskim
Kategoria:Urodzeni w 1790 Kategoria:Zmarli w 1877 Kategoria:Absolwenci Petersburskiej Akademii Duchownej Kategoria:Zakonnicy Monasteru Tołgskiego Kategoria:Eparchia twerska Kategoria:Eparchia woroneska Kategoria:Eparchia pskowska Kategoria:Biskupi wołogodzcy Kategoria:Biskupi kiszyniowscy (Patriarchat Moskiewski) Kategoria:Biskupi podolscy Kategoria:Biskupi riazańscy