Jindo (kor. 진돗개 – jindo-kae) – rasa psa w typie szpica wyhodowana prawdopodobnie w średniowiecznej Korei. Psy tej rasy były przeznaczone do polowania na zwierzynę i do stróżowania. Współcześnie sprawdzają się również w roli psa-towarzysza. Słyną z odważnej natury i wierności wobec wybranej osoby. Nie podlega próbom pracy.
Rys historyczny Pochodzenie rasy nie jest dokładnie znane. Jej nazwa pochodzi od wyspy Jindo położonej na południowy zachód od Korei. Prawdopodobnie przodkami współczesnych jindo są północne szpice, które dotarły do Korei wiele wieków temu. Na kontynencie były one krzyżowane z innymi psami, natomiast populacja z wyspy Jindo zachowała się w niezmienionej formie do XX wieku. Wraz z koreańskimi emigrantami jindo dotarły do Stanów Zjednoczonych i rozprzestrzeniły się po Ameryce Północnej.
W 1938 roku rasa została zaliczona do Skarbu Narodowego Korei, a w 1988 jindo maszerowały w ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w Seulu.
Klasyfikacja 1 stycznia 1998 roku rasa jindo została zarejestrowana w United Kennel Club w grupie ras północnych.
Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) uznała rasę jindo w 2005 roku. W klasyfikacji FCI korea jindo dog zaklasyfikowano do grupy 5 (Szpice i psy ras pierwotnych), sekcja 5 (Szpice azjatyckie i rasy pokrewne).