W 2002 roku przeszedł do peruwiańskiego klubu Sport Boys z miasta Callao, gdzie spędził dwa lata, zostając jednym z najlepszych defensorów tamtejszej Primera División. Zaowocowało to transferem do czołowego zespołu z Peru – stołecznego Sportingu Cristal. Już w premierowym sezonie w nowym klubie – 2004 – wywalczył wicemistrzostwo kraju oraz wziął udział w pierwszym międzynarodowym turnieju w karierze – Copa Libertadores, odpadając w nim w 1/8 finału. Rok później, w rozgrywkach 2005, zdobył ze Sportingiem Cristal tytuł mistrza Peru. Ogółem w tej ekipie spędził trzy kata w roli kluczowego gracza, bez większych sukcesów biorąc udział w trzech edycjach Copa Libertadores.
W lutym 2007 Araujo na zasadzie wolnego transferu zasilił ekwadorską drużynę LDU Quito. W rozgrywkach 2007 osiągnął z nim mistrzostwo kraju, jednak największe osiągnięcie w piłkarskiej karierze odnotował rok później – wówczas jako podstawowy zawodnik LDU sensacyjnie triumfował ze swoją ekipą w Copa Libertadores. W tym samym sezonie 2008 został także wicemistrzem Ekwadoru i zajął drugie miejsce w Klubowych Mistrzostwach Świata, ulegając w finale Manchesterowi United. W 2009 roku wygrał rozgrywki Copa Sudamericana, natomiast dwa razy z rzędu – w latach 2009 i 2010 – zdobywał z LDU kontynentalny superpuchar – Recopa Sudamericana.