W 1993 roku został pracownikiem naukowym Instytutu Matematycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1996 roku otrzymał tam stanowisko profesora nadzwyczajnego. Od 1999 roku również wykłada na Uniwersytecie Opolskim. W latach 1997–2001 należał do jednych z głównych organizatorów wrocławskiego „Salonu Profesora Dudka”, w tym m.in. spotkań z Leszkiem Kołakowskim, Władysławem Bartoszewskim i Lechem Wałęsą. W roku akademickim 2001/2002 był stypendystą Programu Fulbrighta na Uniwersytecie Vanderbilt w Nashville w Stanach Zjednoczonych. W 2001 roku otrzymał tytuł profesora nauk matematycznych.. Jednak odebrał go w 2005 roku, gdyż odmówił przyjęcia tego tytułu z rąk prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego.
Po roku 1990 zaangażował się także w działalność gospodarczą i społeczną. W szczególności, w okresie 1994–2024, był członkiem i przewodniczącym różnych rad nadzorczych, w tym spółek handlowych „Spedtrans” sp. z o.o., „Teta” S.A., KGHM Polska Miedź oraz PKO BP W latach 2010–2016 był prezesem Fundacji Centrum Rozwiązań Strategicznych im. Jana Łukasiewicza przyznającej stypendia dla najlepszych nauczycieli informatyki, a w latach 2016-2018 członkiem Rady Programowej Narodowego Kongresu Nauki. Był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku.