Znajdujemy wśród nich m.in.: instalacje konwersji CO, centrale chłodnicze, instalacje do półspalania metanu, ekstrakcji olejków eterycznych, produkcji tetrylu i pentrytu, wykraplania tlenków azotu i rektyfikacji chlorobenzenu. Podczas czerwcowego referendum 1946, próba zapewnienia bezstronności prac komisji wyborczej, której był bezpartyjnym członkiem, zakończyła się krótkotrwałym uwięzieniem. Od 1950 roku był zatrudniony w Biurze Projektów Przemysłu Organicznego PROERG w Warszawiepóźniej: Biuro Projektów Przemysłu Organicznego "Organika", zlikwidowane 2000 kolejno na stanowisku głównego projektanta, głównego specjalisty-mechanika, a następnie kierownika Działu Normalizacji. Pod koniec lat pięćdziesiątych, mimo namów ze strony prof. Stanisława Bretsznajdera, odrzucił propozycję profesury na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej, by poświęcić się bez reszty problematyce normalizacji aparatury chemicznej, stając się jednym z największych specjalistów w tej dziedzinie, nie tylko w skali krajowej ale i europejskiej.