Van der Westhuizen powszechnie postrzegany jest jako jeden z najwybitniejszych graczy na swojej pozycji w historii dyscypliny, czemu dano wyraz przyjmując go do Międzynarodowej Galerii Sław Rugby.
Będąc nietypowej dla łącznika młyna silnej budowy ciała, znany był zarówno jako agresywny atakujący, jak też twardy obrońca. Van der Westhuizen pasował najlepiej do bardzo fizycznej rozgrywki, często włączając się w akcje formacji młyna. Największe sukcesy święcił grając wraz z Chesterem Williamsem oraz wybitnym André Joubertem – w szczególności zaś wówczas, gdy atakowali w tempo po zamkniętej stronie młyna.
Wystąpił podczas Pucharu Świata w 1995 i 1999 roku. W trakcie pierwszego z nich w pamiętny sposób szarżował Jonah Lomu, co, wśród innych elementów, przyczyniło się do końcowego triumfu zawodników z Południowej Afryki. Siłą Van der Westhuizena była zarówno jego umiejętność znajdowania się na skraju rucków, co często dawało mu okazję do zdobycia przyłożenia, jak też nieustraszona obrona. Van der Westhuizen był także wielce inspirującym zawodnikiem, graczem-talizmanem, który brał czynny udział w wielu sukcesach Springboks.