W 1957 r. w finale Mistrzostw Polski juniorów (w których „niedźwiadki” zdobyły brązowy medal) Langiewicz zdobył tytuł króla strzelców, wygrywając rywalizację z Bohdanem Likszo z „Warmii” Olsztyn. W 1958 r. miał wielki udział w historycznym awansie koszykarzy „Polonii” do II ligi. Po spadku przemyślan z tej klasy rozgrywkowej (1959 r.) podjął studia we Wrocławiu. Wtedy też rozpoczął pierwszoligową karierę w miejscowej „Gwardii”. W wieku 23 lat mógł już pochwalić się kilkoma rekordami strzeleckimi: 49 pkt w meczu z ŁKS-em, 40 pkt. w spotkaniach z AZS-em Gdańsk i AZS-em Warszawa, 39 pkt. w spotkaniu z „Wybrzeżem” Gdańsk i 37 „oczek” w meczu ze „Śląskiem” Wrocław.
Największe sukcesy w karierze Langiewicza związane są jednak z występami w krakowskiej „Wiśle”. "„Wawelskie smoki” z Langiewiczem w składzie należały do najlepszych drużyn w Polsce. 16 października 1965 r. na Festiwalu FIBA w Krakowie, "Wisła" sprawiła ogromną niespodziankę wygrywając z reprezentacją Europy 78-70. Najskuteczniejszymi zawodnikami polskiego zespołu w tym meczu byli Bohdan Likszo (21 pkt.) i Wiesław Langiewicz (20 pkt.).