Jeszcze inny rab ša rēši o imieniu Nabu-szarru-usur otrzymać miał z rąk króla Aszurbanipala (668-627? p.n.e.) nadanie ziemi w nagrodę za wierną służbęFales F.M., Prosopography of the Neo-Assyrian Empire, 2: The Many Faces of Nabû-šarru-usur, State Archives of Assyria Bulletin (SAAB) II/2 (1998), s. 116.. Jeden z rab ša rēši, Sin-szumu-liszir, rządził nawet Asyrią przez kilka miesięcy, najprawdopodobniej w 627 r. p.n.e., po śmierci Aszur-etel-ilani, syna Aszurbanipala.
Zachowane teksty potwierdzają, iż tytuł rab ša rēši używany był również po upadku Asyrii, kiedy to noszony był przez babilońskich dostojników służących władcom imperium nowobabilońskiego (626–539 p.n.e.). Znany jest dokument datowany na 10 rok panowania Nabuchodonozora II (595/594 r. p.n.e.), będący potwierdzeniem dostarczenia do E-sagili złota wysłanego przez niejakiego Nabu-szarussu-ukina, noszącego tytuł rab ša rēši. Z Nabu-szarussu-ukinem identyfikowany jest biblijny Nebu-sarsekim, jeden z dowódców Nabuchodonozora II, wspomniany w Księdze Jeremiasza (Jr 39:3).