Start grupy nastąpił z lotniska w rejonie Białej Podlaskiej. Ze względu na trudne warunki atmosferyczne zrzut grupy nastąpił dopiero za trzecim razem nocą z 23 na 24 stycznia 1945. Podczas lądowania Cieliszak i Kuriata zawiśli na drzewach, ale zostali uwolnieni przez pozostałych członków grupy. Rozpoczęto poszukiwanie zasobnika z wyposażeniem, ale okazało się, że został rozbity z powodu przeładowania. Utracona została żywność, materiały wybuchowe i zapasowe baterie do radiostacji. Zanim zniszczyli spadochrony, wycięli z nich po kilka par onuc. Po wylądowaniu okazało się, że nie jest to wyznaczony teren nad Odrą, ale rejon Strużka – Gubin – Lubsko – Zasieki. Grupa nawiązała łączność ze sztabem, który polecił pozostać i działać na tym terenie. Mapy okazały się nieprzydatne ze względu na zmieniony teren. Wkrótce otrzymali rozkaz udania się nad Nysę Łużycką, by rozpoznać w trójkącie Guben – Forst – Lubsko stacjonujące jednostki niemieckie i ustalić ich przybliżoną liczebność, uzbrojenie, rejony koncentracji oraz rozmieszczenie węzłów oporu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grupa wywiadowczo-rozpoznawcza „Wisła” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.