Z dokumentu z 1186 roku wynika, że książę Bogusław I nadał diecezji pomorskiej świeżo przeniesionego do Kamienia biskupstwa niemal całą zachodnią część wyspy Wolin, wraz z kościołem w Lubinie i grodem, który wcześniej zbudował tam jego zmarły brat Kazimierz. Z dokumentu tego dowiadujemy się, że kościół był poświęcony św. Mikołajowi, patronowi żeglarzy.
Gród (castrum) miał charakter słowiańskiego grodziska. Podobnie jak kościół, usytuowany był na dominującym wzniesieniu, nad stromym urwiskiem przypominającym klif w Arkonie na Rugii. Do dziś jego obwałowania są wyraźnie widoczne na szczycie tzw. „”. Średniowieczny kościół znajdował się wewnątrz tego wału.
Intensywny rozwój wsi datuje się od 1855 r., kiedy szczeciński przedsiębiorca Johannes Quistorp rozpoczął tu budowę nowoczesnej cementowni (p. niżej). Od 1899 do 1929 r. przedsiębiorstwo prowadził jego syn Martin, a sama cementownia działała do 1945 r.
Po II wojnie światowej, w latach 1946–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego. Początkowo Lubin utworzył gromadę w gminie DargobądzSzczeciński Dziennik Wojewódzki.