Zdolność poruszania się Ciało Mixotricha paradoxa oprócz struktur typowych dla wszystkich parabasaliów ma cytoszkieletalne powłoki, umożliwiające przyczepianie się epibiontycznych bakterii różnych typów. Większość komórki pokrywają rzędy zasiedlone przez Gram-ujemne pałeczki. Ponadto w różnych rejonach organizmu Mixotricha paradoxa żyją inne, duże pałeczki spokrewnione z Bacteroides oraz krętki z nowo opisanego gatunku Canaleparolina darwiniensis (duże) i Treponema (małe), a także gatunek krętka, o pośredniej wielkości, przypominający rodzaj Borrelia. Liczba ektosymbiotycznych bakterii wynosi po kilkaset tysięcy na osobniku. Ruchy krętków przyczepionych do komórki pierwotniaka służą mu do poruszania się, podczas gdy jego własne cztery wici z przodu ciała służą jedynie do nadawania kierunku. Jest to rzadki przypadek symbiozy między organizmami eukariotycznymi i prokariotycznymi, którego skutkiem jest zdolność ruchu. Usunięcie symbiotycznych bakterii, np. przy użyciu antybiotyków, po których zastosowaniu krętki przekształcają się w cystowate twory, być może przetrwalniki, sprawia, że wiciowiec przyjmuje postać kulistą i traci zdolność ruchu. Podobne, choć słabsze skutki przynosi niedobór pożywienia.