Jedną z pierwszych metod aktywizacji była pralnia, gdzie bezrobotni prali swoje ubrania za darmo, w szkole otworzono warsztaty gdzie można było naprawiać buty czy stare ubrania. W latach 30. podopieczni Kofoeda mogli nie tylko pracować, ale uczyć się, stworzono kursy, na których bezrobotni uczyli się przede wszystkim języka duńskiego, angielskiego, niemieckiego matematyki, śpiewu i gimnastyki. Od 1938 roku placówka funkcjonuje pod nazwą Szkoła dla Bezrobotnych, a od 1940 roku, jako Szkoła Kofoeda. Uczeń Szkoły Kofoeda dzięki pracy własnych rąk i umysłu mógł poprawić swoje życie, hasłem ideowym było „pomoc ku samopomocy”. W następnych latach liczba kobiet uczących się prac domowych wzrosła. Działalność szkoły rozwijała się a liczba uczniów nadal gwałtownie wzrastała, szkoła Kofeoda była dobrze znaną organizacją w Danii. W warsztatach stolarskich mężczyźni mogli reperować stare meble, a w ogrodzie przy szkole można było uprawiać za darmo warzywa na swoje potrzeby. W 1952 roku H. Ch. Kofoed zginął w wypadku samochodowym. Po śmierci Kofoeda dalej kontynuowano działalność szkoły. Od 1960 roku liczba nadal intensywnie wzrastała głównie poprzez rozszerzenie oferty o różne rodzaje kursów dokształcających.