thumb|220px|Głośnik radiowęzłowy z 1955 r. Radiowęzeł – zespół urządzeń do przekazywania programów radiowych przewodowo do większej liczby odbiorców, elementarny moduł radiofonii przewodowej.
Urządzenia wchodzące w skład radiowęzła dzielą się na trzy podstawowe grupy: Stacja radiowęzła: urządzenia służące do uzyskiwania i wzmacniania programu przekazywanego z rozgłośni centralnej lub innego źródła, niekiedy także do tworzenia własnych programów, Urządzenia sieci transmisyjnej, przy pomocy której energia przekazywana jest do odbiorców, Urządzenia odbiorcze przetwarzające energię elektryczną na akustyczną: głośniki abonenckie i głośniki uliczne. Radiofonię przewodową zaczęto stosować w ZSRR już w latach 20. XX w. W Polsce pojawiła się w 1945 r., szczyt rozwoju przypadł na rok 1957 a zanikać zaczęła w latach 70. XX wieku. Później „radiowęzłem” zaczęto nazywać urządzenia stacyjne wraz z pomieszczeniem, a nie – jak początkowo – całą infrastrukturę dostarczającą program do odbiorców. Obecnie radiowęzły funkcjonują m.in. w szkołach, internatach, domach studenckich, zakładach pracy, hotelach, więzieniach, dworcach, dużych sklepach.