W 1911 przyjął od Uniwersytetu Princeton propozycję objęcia interdyscyplinarnej katedry zajmującej się historią, polityką i ekonomią. Pomimo ideologicznej bliskości i osobistych relacji z ekonomistami szkoły austriackiej Eugenem von Böhem-Bawerkiem i Friedrichem von Wieserem, a także pozytywnym odbiorem dzieł Ludwiga von Misesa i Friedricha von Hayeka, Fetter uważał siebie, Thorsteina Veblena i Herberta J. Davenporta za przedstawicieli „amerykańskiej szkoły psychologicznej”. Dziś określenie „szkoła psychologiczna” uznaje się za synonim szkoły austriackiej.
Fetter był zaciekłym przeciwnikiem planowanego przez Franklina D. Roosevelta zniesienia standardu złota i wspólnie z innymi ekonomistami starał się lobbować przeciwko wprowadzeniu pieniądza papierowego. O jego roli świadczyć może to, że:
W styczniu 1933 do prezydenta elekta trafił list nawołujący go nie tylko do obniżenia barier celnych w celu pobudzenia światowego handlu, lecz również do utrzymania standardu złota. List został podpisany przez wielu uznanych ekonomistów, na czele z amerykańskim „austriakiem” Frankiem A.