Helena Kobusińska (ur. 1929, zm. we wrześniu 2014) – polska śpiewaczka operowa (sopran), solistka bydgoskiej Opery związana z nią (początkowo jako artystka chóru) od 1958 do 2000 roku.
Życiorys Pochodzi z muzykalnej toruńskiej rodziny. Po ukończeniu Średniej Szkoły Muzycznej w Toruniu (1958) u prof. Konstancji Święcickiej, zaczęła pracę w chórze Studia Operowego w Bydgoszczy. W pierwszym okresie wokalnej kariery występowała w wielu imprezach estradowych i audycjach szkolnych. Nie zaprzestała kształcenia głosu, jeżdżąc do Gdańska na lekcje do prof. J. Iglikowskiej.
W 1964 r. weszła partią Micaeli w premierze „Carmen” G. Bizeta w poczet solistów bydgoskiej sceny muzycznej. Największe sukcesy odnosiła w latach 60. i 70. Śpiewała wtedy m.in.: Celinę we „Fra Diavolo” D.F Aubera (1965), Jenny Diver w „Operze żebraczej” B. Brittena (1968), Stasię w „Księżniczce czardasza” I. Kálmána (1986), Franzi w „Wiedeńskiej krwi” J. Straussa (1968), Małgosię w „Jasiu i Małgosi” E. Humperdincka (1969), Madame Silberklang w „Dyrektorze teatru” W.A. Mozarta (1970), Mi w „Krainie uśmiechu” F. Lehára (1970), Paminę w „Czarodziejskim flecie” W.A. Mozarta (1971), Hortensję w „Balu w operze” R. Heubergera (1971), Angelę w „Hrabim Luksemburgu” F. Lehára (1974).