Był członkiem korespondentem Międzynarodowej Akademii Badania Mniejszości Narodowych. Pełnił funkcję przewodniczącego wspólnoty muzułmańskiej w Mińsku i wiceprzewodniczącego Muzułmańskiej Wspólnoty Religijnej w Republice Białorusi. Był także prezesem Krajowej Fundacji Charytatywnej „Zamzam” i redaktorem ukazującego się od 1991 roku kwartalnika białoruskich Tatarów „Bajram”. Prowadził badania na temat stosunków między narodowościami, historii i kultury białoruskich Tatarów. Zmarł 9 września 2005 roku.
Prace Po zakonam bratstwa. Uczastije trudiaszczichsia Biełorussii w oswojenii cielinnych ziemiel Kazachstana, Mińsk, 1980; (razem z S.W.Duminem) Biełaruskija tatary: minułaje i suczasnasć, Mińsk, 1993; (razem z A.A.Kowalenią, A.F.Wielikim, i W.F.Krasowiczem) Rieligija i cierkow′, Mińsk 1998; Isłam u Respublicy Biełaruś. Minuuszczyna i suczasnasć W: (pod red. I. Kanapackiego) Materyjały IV miżnarodnaj nawukowa-praktycznaj kanfierencyi. Żniwień 1998, Mińsk, 1999; .
Życie prywatne Ibrahim Kanapacki był żonaty, miał dwoje dzieci.
Przypisy