Był zwolennikiem połączenia na bydgoskiej scenie funkcji teatru operowego wystawiającego opery klasyczne i teatru muzycznego wystawiającego operetki i musicale. Szukając rozwiązań poprawy sytuacji bydgoskiej instytucji, postulował zabezpieczenie kadry muzyczno-wokalnej ze średniej i wyższej szkoły muzycznej, zorganizowania klasy baletowej oraz poszerzenie oferty kształcenia muzycznego w Bydgoszczy o dziedzinę wokalistyki i aktorstwa.
Problemy zawodowe oraz choroba spowodowały rezygnację Tadeusza Kłobuckiego z funkcji dyrektora 30 września 1977 r. Po odejściu z opery był jakiś czas kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w Bydgoszczy. Zmarł 27 lutego 1987 r. w Bydgoszczy.
Rodzina Tadeusz Kłobucki miał dwóch synów - jednego z małżeństwa z Angielką-lotnikiem, Roberta, który mieszkał w Oksfordzie oraz drugiego z małżeństwa z Krystyną, z domu Stasiak, Jarosława, który ukończywszy w Bydgoszczy resocjalizację, pracował w swoim zawodzie w Berlinie. Krystyna Kłobucka, druga jego żona, przybyła do Bydgoszczy z Grodna wraz z rodziną i była inicjatorką wielu przedsięwzięć, także na rzecz środowisk kulturalnych miasta Bydgoszczy.