Po wojnie wrócił do Bydgoszczy i wstąpił do Związku Polskich Artystów Plastyków. Na wystawie prac członków Okręgu Pomorskiego tego Związku w maju 1946 otrzymał nagrodę bydgoskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej i medal 600-lecia miasta Bydgoszczy. Od wiosny 1947 przebywał w szpitalu dla psychicznie i nerwowo chorych w Świeciu, gdzie zmarł.
Od 1920 był żonaty z Janiną z Grabowskich, z którą miał córkę i trzech synów.
Był nazywany „bydgoskim Canalettem”. 43 jego prace znajdują się w Muzeum Okręgowym w Bydgoszczy. W 1981 jego imieniem nazwano jedną z ulic Bydgoszczy.
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny t. XXXIII, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991–1992.
Linki zewnętrzne Bydgoszcz jak malowana. Tak ją widział nasz Canaletto Te, Canaletto znad Brdy! Biograficzna opowieść o malarzu Bydgoszczy. W dwie rocznice
Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1950