W ten sposób Mao okazał pogardę zwolennikom prywatnej inicjatywy w rolnictwie, symbolicznie gloryfikując Chena jako ucieleśnienie kolektywizacji.
Po rozpoczęciu rewolucji kulturalnej został w 1967 roku mianowany członkiem Komitetu Rewolucyjnego w prowincji Shanxi, a cztery lata później sekretarzem KPCh w powiecie Xiyang. W 1973 roku ściągnięto go do Pekinu, gdzie został członkiem Biura Politycznego Komitetu Centralnego KPCh, zaś w styczniu 1975 roku wszedł w skład Rady Państwa jako wicepremier.
Po śmierci Mao i rozpoczęciu przez Deng Xiaopinga reform wolnorynkowych Chen szybko stracił swoją pozycję i został potępiony. Choć jeszcze w 1977 roku wybrano go ponownie na członka Politbiura i wicepremiera, wkrótce idee, których był ucieleśnieniem znalazły się w ogniu krytyki. Brygada Dazhai jako wzorcowy przykład gospodarowania kolektywnego w epoce prywatyzacji chińskiego rolnictwa stała się reliktem. W grudniu 1979 roku usunięto Chena z funkcji sekretarza KPCh w Xiyangu. Rok później zarzucono mu odchylenia lewackie i oficjalnie potępiono sposób