Dzieje budowy pałacu wilanowskiego za Jana III i objął stanowisko docenta na UW, jednocześnie rozpoczynając wykłady na Wydziale Sztuki Reżyserskiej w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej. W tym samym roku mianowany dyrektorem Instytutu Propagandy Sztuki. W 1937 został kustoszem w Muzeum Narodowym w Warszawie.
II wojna światowa W stopniu podporucznika wziął udział w kampanii wrześniowej 1939, a następnie według świadectw zgłosił się do niewoli niemieckiej kierowany poczuciem obowiązku oficerskiego. Został osadzony w Oflagu VII A Murnau w Bawarii, gdzie zajmował się tworzeniem teatru obozowego jako reżyser dziewięciu sztuk (m.in. we współpracy z Leonem Schillerem), autor inscenizacji i przekładów. Tłumaczył także wiersze Gilberta Chestertona. Wygłosił cykl wykładów pt. Sztuka i praca, w których omawiał rolę sztuki w wychowaniu „nowego człowieka”, stawiając jej za cel przezwyciężenie impresjonizmu, utożsamianego z wartościami burżuazji. Studził entuzjazm części obozowego środowiska artystycznego do naśladowania programów państwowych we Włoszech faszystowskich, wskazując na słabość tradycji polskiej. Zaangażował StefanaPor. lista więźniów: Na temat Stefana Wierzbowskiego (1891–1960), weterana walk o Lwów i pracownika Urzędu Głównego Prokuratorii Generalnej RP zob. też Wierzbowskiego do prowadzenia kursów o marksizmie.