Ziemia nurska miała powierzchni ok. 3500 km², który podzielono na powiaty: kamieniecki, ok. 2000 km² (z czego dużą część stanowiły puszcze: jadowska i kamieniecka), nurski, ok. 1000 km², ostrowski, ok. 500 km². Znaczenie prawno-administracyjne Ziemia nurska została wyodrębniona z ziemi warszawskiej w ciągu XV wieku. Podział terytorialny Księstwa Mazowieckiego związany był z sądownictwem (sądy ziemskie), sądy niższej instancji obradowały na poziomie powiatów, wyższej na poziomie ziemi. Do celów administracji państwowej stosowano podział sądowy.
Od inkorporacji Mazowsza do Korony, z ziemi nurskiej wybierano dwóch posłów na Sejm. Sejmik ziemski obradował w Nurze, często też w pobliskiej Zuzeli sporadycznie w Ostrowi MazowieckiejJolanta Choińska-Mika, Sejmiki mazowieckie w dobie Wazów, Wydawnictwo sejmowe, 1998, s.18..
Na ziemi nurskiej funkcjonowały następujące urzędy ziemskie: cześnik, sędzia, podsędek, wojski, a także stolnik, podkomorzy, chorąży i łowczy. Najwyższe urzędy w ziemi nurskiej to tzw.