ta jednak wydłubała sobie oczy by się oszpecić. Gdy w cudowny sposób odzyskała wzrok, postanowiono rozszarpać ją wołami. Zwierzęta jednak nie chciały się ruszyć z miejsca. Gdy i polewanie gorącym olejem nie dało spodziewanych skutków, jeden z katów przebił ją mieczem. Łucja żyła nadal do chwili udzielenia jej sakramentu namaszczenia chorych.
Opis obrazu
Anonimowy mistrz postanowił umieścić w swoim dziele wszystkie znane mu legendy. Powstało malowidło o przejmującej historii męczennicy. Historie należy odczytywać od sceny w tle na górze. Scena ukazuje namiestnika skazującego Łucje na pobyt w domu publicznym. Z powodu jej wielkiego sprzeciwu postanowiono za pomocą wołów zawlec ją do domu rozpusty. Paschazjusz stoi za wizerunkiem świętej a pomocnicy kata przywiązują ją do zwierząt. Kolejna scena widoczna jest u dołu. Przed budynkiem widoczny jest korowód prowadzący Łucję do domu schadzek. O funkcji budynku świadczą mroczne postacie widoczne przez otwarte okna oraz obejmująca się para siedząca na ławeczce przed drzwiami. Święta prowadzona jest przez żołnierzy, za nią stoi namiestnik a przed nią główny kat. Malarz nie przedstawił sceny gdy Łucja wydłubywała sobie oczy i gdy dokonywał się cud ich przywrócenia.