Do sierpnia 1920 r. uczestniczył w walkach wojny polsko-bolszewickiej 1919–1920 na stanowisku dowódcy kompanii ckm, po czym w ramach wyrównywania stanów pułków został przeniesiony z 24 pp do 81 pułku piechoty. Dekretem Naczelnego Wodza z 28 lutego 1921 r. został zatwierdzony w stopniu porucznika w piechocie - z dniem 1 kwietnia 1920 roku. Na dzień 1 czerwca 1921 roku pełnił nadal służbę w 81 pułku Strzelców Grodzieńskich. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu porucznika, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. i 1162. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W roku 1923 zajmował 1039. lokatę wśród poruczników korpusu piechoty.
Na podstawie rozporządzeniaRozporządzenie O. V. L. 41000/A. 1924. z dnia 1 grudnia 1924 r., wydanego przez Prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego, został awansowany do stopnia kapitana, ze starszeństwem od dnia 15 sierpnia 1924 roku i 464. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pod koniec tegoż roku zajmował już 462. lokatę w swoim starszeństwie. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wojskowych z dnia 3 marca 1926 r. odznaczony został Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej, a zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 listopada 1928 r. – Srebrnym Krzyżem Zasługi. Z dniem 21 września 1926 r. został przeniesiony służbowo na 8.