Działalność międzynarodowa W 1998 włączyła się w prace Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju jako Specjalna Koordynatorka do spraw krajów najsłabiej rozwiniętych, obszarów zamkniętych i krajów wyspiarskich. Była odpowiedzialna za budowanie ich zdolności negocjacyjnych w ich negocjacjach handlowych ze Światową Organizacją Handlu WTO i umiejętnie wspierała kraje najsłabiej rozwinięte w tych negacjach, a w konsekwencji w uzyskaniu przez nie odpowiedniego dla nich statusu w WTO. Dzięki swojemu zaangażowaniu i ciężkiej pracy, w której ujawniła swój pragmatyzm ekonomiczny i zdolności negocjacyjne zyskała zaufanie i poparcie tej grupy krajów.
W czerwcu 2000 została mianowana asystentką sekretarza generalnego ONZ i dyrektorką wykonawczą istniejącego od 1977 Centrum ONZ ds. Osiedli Ludzkich. Ogrom zadań stojący przed tą agendą ONZ, zlokalizowaną w Nairobi, spowodował, że pod jej wpływem kraje założycielskie Centrum wnioskowały do Zgromadzenia Ogólnego ONZ o nadanie Centrum UN-Habitat rangi programu ONZ.