Po powrocie ze studiów w Szwecji i wznowiła pracę na Uniwersytecie w Dar es Salam, w Centrum Badań Ekonomicznych, jako koordynatorka wielu projektów badawczych, liderka zespołów badawczych czy okazjonalnie dyrektorka tego Centrum. W 1984 przedstawiła i obroniła dysertację doktorską zatytułowaną: „Ekonomiczna analiza małoobszarowych gospodarstw producentów kawy i bananów w Regionie Kagera w Tanzanii: Przypadki upadku produktywności i strategie rewitalizacji.” Rozprawa została opublikowana przez Szwedzki Uniwersytet Rolniczy w Uppsali.
Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora działalność naukowa i dydaktyczna Tibaijuki ewoluowała od zainteresowań ekonomiką rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w stronę zagadnień bezpieczeństwa żywnościowego, zaopatrzenia w wodę, rozwoju obszarów zurbanizowanych, ekonomiki środowiska i zrównoważonego rozwoju. Świadczą o tym m.in. jej następujące prace: Znaczenie farm wielkoobszarowych w Tanzanii, Uppsala, 1984 Przewidywane efekty liberalizacji handlu na rynku rolno-spożywczym w Tanzanii, Uniwersytet w Dar es Salam, 1987 Metodologiczne rozważania nad wpływem rozwiązań socjalnych na politykę makroekonomiczną. Doświadczenia Tanzanii.