Wykładowca na Kursie Czerwonych Dowódców w Mińsku.
Od stycznia do września 1919 członek Centralnego Komitetu Wykonawczego grup Komunistycznej Partii Polski w Rosji. Był pracownikiem Wydziału Mniejszości Narodowych w Ludowym Komisariacie Oświaty Rosyjskiej Federacyjnej Republiki Radzieckiej i współredaktorem Trybuny Komunistycznej. Od 11 września 1919 działał w Biurze Wykonawczym KPP w Rosji i jako sekretarz Polskiego Biura Propagandy i Agitacji przy Komitecie Centralnym Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików).
W sierpniu 1920 reprezentował Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski przy Radzie Wojskowo-Rewolucyjnej 15 Armii, w której był zastępcą naczelnika Wydziału do spraw Komitetów Rewolucyjnych i zastępcą naczelnika Wydziału Politycznego do spraw polskich. 1922–1923 kierownik Szkoły Partyjno-Radzieckiej w Żytomierzu. W latach 1923–1930 pracował w Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy, w którym był kierownikiem Biura Polskiego i Wydziału Mniejszości Narodowych i zastępcą kierownika Wydziału Propagandy. Od listopada 1926 członek Biura Polskiego KC WKP(b). W latach 1927–1930 członek Komitetu Centralnego KP(b)U, a od 1927 do 1934 członek Centralnej Komisji Kontroli w tej partii. Od 1927 był członkiem Stowarzyszenia Starych Bolszewików.